Onlangs ben ik gestart met de Walk of Wisdom. Dit is een pelgrimstocht in het Rijk van Nijmegen. De route van 147 km brengt je langs prachtige gebieden. Onderweg doe je nieuwe inzichten op in de natuur. Inzichten over jezelf en over de uitdagingen van het leven. Hoewel de opzet nog enigszins ouderwets aanvoelt met vertrekceremonies, luiten en liederen, vind ik de gedachte achter deze pelgrimstocht erg mooi. 

Sinds een aantal jaar is wandelen erg belangrijk voor mij geworden. Hoewel ik als kind bijna niet naar buiten wilde, kan ik nu eigenlijk geen dag zonder! Nadat wij het bericht kregen dat mijn moeder al in een redelijk gevorderd stadium een vorm van dementie had, realiseerde ik me ik de tijd die ik met haar gemist had, niet meer met haar kon inhalen. Dat maakte mij erg verdrietig. Het raakte ook veel onverwerkte zaken uit mijn jeugd. Met een beetje hulp kwam ik erachter dat het probleem niet lag in wat mij was overkomen en voor mijn gevoel tekort was gekomen, maar juist in hoe ik hier zelf mee om kon gaan door goed voor mezelf te zorgen. En dat betekende dat ik in plaats van die vervelende gevoelens te vermijden, er dwars doorheen moest door aan te kijken wat er nog verborgen zat. En toen ben ik gaan wandelen. Het liefst elke dag minimaal 20 minuten. Afhankelijk van hoe ik me voel, zet ik een lekker ontspannend of juist up-tempo muziekje op (of loop ik met mijn eigen gedachten) en dan ga ik! 

Door te wandelen in de bossen, langs het water, over de heide kon ik hoofd leeg maken en steeds meer te genieten van al het moois wat ik onderweg tegenkwam. En dat doe ik nog bijna elke dag! Al wandelend word ik elke keer een beetje wijzer over mezelf en het pad dat ik wil bewandelen in mijn leven. En daarmee zorg ik ook een beetje meer voor mijzelf. En dat is niet alleen belangrijk voor mij, maar ook voor mijn gezin.

Liefs,
Kim